آسمان پرستاره پرشیا

آسمان پرستاره پرشیا

شرکت خدمات مسافرتی و جهانگردی

اوکراین


اوکراین

اوکراین

پایتخت: کی یف
وسعت: حدود 604 هزار کیلومترمربع
جمعیت: حدود 46 میلیون
زبان رسمی: اکراینی
پول رایج: گریونا
اوکراین کشورهای اروپای شرقی است. پایتخت این کشور کی اِف و زبان رسمی آن اوکراینی است. رودهای فراوانی در این کشور وجود دارد که بزرگترین آنها رود دنیپرو میباشد و این رود شهر کی یف را به دو بخش تقسیم می کند. زبان اصلی مردم این کشور اکراینی ست که یکی از زبانهای اسلاو از شاخه زبان روسی است.

پایتخت اوکراین کیف و بزرگترین شهرهای آن خارکف، اودسا، دنپر، دانتسک، زاپاروژه، کیروارخ و لوف می باشند. جمعیت اوکراین حدود 48 میلیون نفر است. غیر از اوکراینی ها بر اساس درصد جمعیتی، روسها (4/1 میلیون)، یهودیان، بیلوروسها، لهستانیان، مولداویاییها و غیره زندگی می کنند. زبان رسمی در این کشور زبان اوکراینی است ولی در اغلب مکانهای عمومی به زبان روسی محاوره میکنند ، دین آنها مسیحیت وکاتولیک است.

اوکراین ، کشوری در شرق اروپا ، دومین کشور بزرگ قاره پس از روسیه است. پایتخت این شهر کیف (کیف) است که بر روی رودخانه دنیپر در شمال مرکزی اوکراین واقع شده است.اوکراین کاملاً مستقل تنها در اواخر قرن بیستم و پس از دوره های طولانی تسلط پی در پی لهستان-لیتوانی ، روسیه و اتحادیه جمهوری های سوسیالیستی شوروی (اتحاد جماهیر شوروی) ظاهر شد.

اوکراین دوره کوتاهی از استقلال را در سالهای 1918–20 تجربه کرده بود ، اما بخشهایی از غرب اوکراین در فاصله بین دو جنگ جهانی توسط لهستان ، رومانی و چکسلواکی اداره می شد و پس از آن اوکراین به عنوان سوسیالیست شوروی اوکراین بخشی از اتحاد جماهیر شوروی شد. جمهوری (SSR). وقتی اتحاد جماهیر شوروی در سالهای 1990-1991 شروع به تجزیه کرد ، قانونگذار S.S.R اوکراین اعلام حاکمیت (16 ژوئیه 1990) و سپس استقلال کامل (24 آگوست 1991) ، حرکتی که با رای مردم در همه پرسی (1 دسامبر 1991) تأیید شد.

با انحلال اتحاد جماهیر شوروی در دسامبر 1991 ، اوکراین استقلال کامل را به دست آورد. این کشور نام رسمی خود را به اوکراین تغییر داد و به ایجاد مشترک المنافع کشورهای مستقل (CIS) ، اتحادیه کشورهایی که قبلاً جمهوری های اتحاد جماهیر شوروی بودند ، کمک کرد.

اوکراین

جغرافیا

کشور اوکراین در شرق اروپا واقع است. این کشور با روسیه، روسیه سفید، مولداوی اسلواکی، مجارستان و رومانی مرز زمینی و با کشورهای روسیه، بلغارستان، ترکیه و گرجستان مرز آبی دارد. مساحت آن حدود 600000 کیلومتر مربع است. در جنوب اوکراین آبهای دریای سیاه، لهستان، و آزوف واقع شده است. دریای سیاه از نظر حمل و نقل دریایی دارای ارزش فوق العاده ای است.

اوکراین از شمال با بلاروس ، از شرق با روسیه ، از جنوب با دریای آزوف و دریای سیاه ، از جنوب غربی با مولداوی و رومانی و از غرب با مجارستان ، اسلواکی و لهستان همسایه است. در جنوب شرقی دور ، اوکراین توسط تنگه کرچ از روسیه جدا می شود که دریای آزوف را به دریای سیاه متصل می کند. مهمترین بنادر اوکراین: اودسا، ایلیچفسکی، نیکلایف، سیواستاپل، یالتا و کرچ می باشند. 

اوکراین به 25 استان، 394 شهر، 892 شهرک، 477 ناحیه و 3 ناحیه بزرگ اقتصادی: کناره رود دنپر، جنوب غربی و جنوبی تقسیم می شود. اوکراین دارای سرزمینی با شرایط مساعد جهت توسعه کشاورزی و دامپروری و بهبود زندگی مردم و دارای شرایط استراتژیک خاص میباشد. آب و هوای اوکراین متعارف و متغیر است به استثنای تنگه جنوبی سواحل استان کرمل که گرمسیر است.

اوکراین بخش جنوب غربی دشت روسیه (دشت اروپای شرقی) را اشغال کرده است. این کشور تقریباً کاملاً از دشتهای هم سطح در ارتفاع متوسط ​​574 پا (175 متر) از سطح دریا تشکیل شده است. مناطق کوهستانی مانند کارپاتهای اوکراین و کوههای کریمه تنها در مرزهای این کشور واقع شده اند و تقریباً 5 درصد مساحت آن را تشکیل می دهند. چشم انداز اوکراین با این وجود دارای تنوع است: دشتهای آن توسط ارتفاعات – که در شمال غربی به جنوب شرقی در یک کمربند پیوسته قرار دارند – و همچنین مناطق پست ، شکسته شده است.

دشت نورد ارتفاع دنیپر ، که بین رودخانه های وسط رودخانه دنیپر (دنیپر) و بوخ جنوبی (پیودنی بوه ، یا بو) در غرب و مرکز اوکراین قرار دارد ، بزرگترین منطقه مرتفع است. این رودخانه توسط بسیاری از دره های رودخانه ، دره ها و تنگه ها ، به عمق بیش از 1000 فوت (300 متر) تجزیه می شود. از سمت غرب ، ارتفاعات دنیپر توسط ناهموار ولین-پودیلسک ، به ارتفاع 1545 پا (471 متر) در بالاترین نقطه خود ، کوه کامولا ، می رسد.

در غرب ارتفاعات Volyn-Podilsk ، در غرب غربی اوکراین ، دامنه های موازی کوه های کارپات-یکی از زیباترین مناطق کشور-بیش از 240 مایل (240 کیلومتر) امتداد دارد. ارتفاع این کوه ها از حدود 2000 پا (600 متر) تا حدود 6500 پا (2000 متر) است ، و در کوه هوورلا ، بلندترین نقطه کشور ، به 6762 پا (2061 متر) ارتفاع می یابد. بخشهای شمال شرقی و جنوب شرقی اوکراین توسط ارتفاعات مرتفع اشغال شده است که به ندرت به ارتفاع 300 فوت (300 متر) می رسد. 

 از جمله مناطق پست این کشور ، باتلاق های پریپت (Polissya) هستند که در قسمت شمالی اوکراین قرار دارند و دره های رودخانه های متعددی از آنها عبور می کنند. در شرق و مرکز اوکراین ، دشت دنیپر قرار دارد که در غرب مسطح است و در شرق به آرامی می چرخد. در جنوب ، دشت دیگری در امتداد سواحل دریای سیاه و دریای آزوف امتداد دارد. 

سطح هم سطح آن ، تنها با ارتفاعات کم و فرورفتگی های کم عمق شکسته شده و به تدریج به سمت دریای سیاه شیب می یابد. سواحل دریای سیاه و دریای آزوف با شکافهای باریک و شنی از زمین مشخص می شود که به آب می ریزند. یکی از اینها ، Arabat Spit ، حدود 70 مایل (113 کیلومتر) طول دارد ، اما عرض آن به طور متوسط ​​کمتر از 5 مایل (8 کیلومتر) است. 

 دشت جنوبی در شبه جزیره کریمه به عنوان دشت کریمه شمالی ادامه می یابد. شبه جزیره – یک برجستگی بزرگ به دریای سیاه – توسط Perekop Isthmus به سرزمین اصلی متصل می شود. کوههای کریمه ساحل جنوبی شبه جزیره را تشکیل می دهند. کوه رومن کوش ، در ارتفاع 5،069 فوت (1545 متر) ، بلندترین نقطه کوهستان است.

تقریباً همه رودخانه های اصلی اوکراین از شمال غربی به جنوب شرقی از طریق دشت ها جاری می شوند تا به دریای سیاه و دریای آزوف سرازیر شوند. رودخانه دنیپر ، با سدهای برق آبی ، مخازن عظیم و شاخه های زیاد ، بر کل بخش مرکزی اوکراین تسلط دارد. از مجموع مسیر Dnieper ، 609 مایل (980 کیلومتر) در اوکراین است ، که آن را طولانی ترین رودخانه کشور کرده است ، که بیش از نیمی از آن تخلیه می شود.

مانند دنیپر ، بوه جنوبی ، با شاخه اصلی آن ، اینهول ، به دریای سیاه می ریزد. در غرب و جنوب غربی ، که بخشی از خاک اوکراین را تخلیه می کند ، دنیسترو (دنیسترو) نیز به دریای سیاه می ریزد. در میان شاخه های متعدد آن ، بزرگترین آنها در اوکراین Stryy و Zbruch هستند. 

مسیر میانی رودخانه دونتس ، شاخه ای از دان ، از جنوب شرقی اوکراین می گذرد و منبع مهم آب برای حوضه دونتس (دانباس) است. رود دانوب در امتداد مرز جنوب غربی اوکراین جریان دارد. مارشلند ، تقریباً 3 درصد از اوکراین را پوشش می دهد ، عمدتاً در دره های رودخانه های شمالی و در قسمت های پایینی رودخانه دنیپر ، دانوب و دیگر رودخانه ها یافت می شود.

رودخانه ها مهمترین منبع تأمین آب هستند و برای این منظور مجموعه ای از کانالها مانند حوضه Donets -Donets ، Dnieper -Kryvyy Rih و کریمه شمالی ساخته شده است. چندین رودخانه بزرگتر قابل کشتیرانی هستند ، از جمله دنیپر ، دانوب ، دنیستر ، پریپت (پریپیت) ، دونتس و بوه جنوبی (در مسیر پایینی آن). سدها و نیروگاههای برق آبی در تمام رودخانه های بزرگتر واقع شده اند.

اوکراین دارای چند دریاچه طبیعی است که همه آنها کوچک هستند و بیشتر آنها بر روی دشت های سیلابی رودخانه پراکنده شده اند. یکی از بزرگترین آنها دریاچه Svityaz است که در مساحت 11 مایل مربع (28 کیلومتر مربع) در شمال غربی واقع شده است. دریاچه های کوچک آب شور در نواحی دریای سیاه و کریمه رخ می دهند. دریاچه های بزرگتر شور در امتداد ساحل رخ می دهد. 

این آبها که به لیمون معروفند ، در دهانه رودخانه ها یا نهرهای زودگذر شکل می گیرند و توسط میله های ماسه ای از دریا مسدود می شوند. برخی از دریاچه های مصنوعی تشکیل شده اند که بزرگترین آنها مخازن سدهای برق آبی هستند – به عنوان مثال ، مخزن در دنیپر در بالادست Kremenchuk. مخازن Kakhovka ، Dnieper ، Dniprodzerzhynsk ، Kaniv و Kiev بقیه آبشار دنیپر را تشکیل می دهند. 

مخازن کوچکتر در رودخانه های دنیستر و بوه جنوبی و سرشاخه های رود دونتس واقع شده اند. مخازن کوچک برای تأمین آب نیز در نزدیکی Kryvyy Rih ، خارکف و دیگر شهرهای صنعتی یافت می شود. سه حوضه بزرگ آرتزی-Volyn-Podilsk ، Dnieper ، و دریای سیاه-برای نیازهای شهری و کشاورزی نیز فوق العاده مهم هستند.

از شمال غربی به جنوب شرقی خاک اوکراین را می توان به سه مجموعه بزرگ تقسیم کرد: منطقه ای از خاکهای شنی podzolized. یک کمربند مرکزی متشکل از چرنوزم های سیاه و فوق العاده بارور اوکراینی ؛ و یک منطقه از خاک شاه بلوط و شور. خاکهای پودزولیزه حدود یک پنجم مساحت کشور را اشغال می کنند ، بیشتر در شمال و شمال غربی. این خاکها با گسترش جنگلهای پس از یخبندان به مناطق استپی علفی شکل گرفت.

اکثر خاکهای مزرعه ممکن است کشاورزی شوند ، اگرچه برای به دست آوردن برداشت خوب نیاز به افزودن مواد مغذی دارند. چرنوزمهای مرکزی اوکراین ، از جمله حاصلخیزترین خاکهای جهان ، حدود دو سوم مساحت این کشور را اشغال کرده است. این خاکها را می توان به سه گروه وسیع تقسیم کرد: در شمال کمربندی از به اصطلاح چرنوزم های عمیق ، با ضخامت حدود 5 فوت (1.5 متر) و غنی از هوموس. 

در جنوب و شرق سابق ، منطقه ای دشتی یا چرنوزم های معمولی ، که از نظر هوموس به یک اندازه غنی هستند اما ضخامت آنها فقط 3 فوت (1 متر) است. و جنوبی ترین کمربند ، که حتی نازک تر است و هنوز هوموس کمتری دارد. در ارتفاعات مختلف و در امتداد مناطق شمالی و غربی چرنوزم های عمیق ، مخلوطی از خاکهای جنگلی خاکستری و خاکهای سیاه و خاکی پوشیده از پودزولیزه وجود دارد که با هم قسمت اعظم منطقه باقی مانده اوکراین را اشغال کرده اند. 

همه این خاکها زمانی بارور می شوند که آب کافی در دسترس باشد. با این حال ، کشت فشرده آنها ، به ویژه در شیب های تند ، منجر به فرسایش وسیع خاک و گلدهی شده است. کوچکترین نسبت خاک شامل خاک شاه بلوط مناطق جنوبی و شرقی است. با نزدیک شدن به دریای سیاه به سمت جنوب شورتر می شوند.

اوکراین

آب و هوا 

اوکراین در یک منطقه معتدل آب و هوایی قرار دارد که تحت تأثیر هوای نسبتاً گرم و مرطوب اقیانوس اطلس قرار دارد. زمستان های غرب به مراتب ملایم تر از زمستان های شرقی است. در تابستان ، از طرف دیگر ، دمای شرق اغلب بیشتر از غرب است. میانگین دمای سالانه از حدود 42-45 درجه فارنهایت (5.5-7 درجه سانتی گراد) در شمال تا حدود 52-55 درجه فارنهایت (11-13 درجه سانتی گراد) در جنوب متغیر است. 

متوسط ​​درجه حرارت در ژانویه ، سردترین ماه ، در جنوب غربی حدود 26 درجه فارنهایت (-3 درجه سانتی گراد) و در شمال شرقی حدود 18 درجه فارنهایت (-8 درجه سانتی گراد) است. میانگین ماه جولای ، گرم ترین ماه ، در جنوب شرقی حدود 73 درجه فارنهایت (23 درجه سانتی گراد) و در شمال غربی حدود 64 درجه فارنهایت (18 درجه سانتی گراد) است. 

میزان بارندگی ناهموار است و در فصول گرمتر دو تا سه برابر سرما کاهش می یابد. بیشترین میزان بارش عموما در ماه های ژوئن و جولای رخ می دهد ، در حالی که کمترین میزان بارش در فوریه رخ می دهد. برف عمدتا در اواخر نوامبر و اوایل دسامبر می بارد. عمق تجمع از چند اینچ در منطقه استپی (در جنوب) تا چند پا در کارپات ها متفاوت است. 

اوکراین غربی ، به ویژه منطقه کوه های کارپات ، بیشترین بارش سالانه را – بیش از 47 اینچ (1200 میلی متر) دریافت می کند. دشتهای کنار دریای سیاه و کریمه ، برعکس ، سالانه کمتر از 16 اینچ (400 میلی متر) دریافت می کنند. مناطق باقیمانده اوکراین 16 تا 24 اینچ (400 تا 600 میلی متر) بارندگی دریافت می کنند. 

برخلاف بقیه مناطق اوکراین ، ساحل جنوبی کریمه دارای آب و هوای گرم ، ملایم و مدیترانه ای است. زمستانها معتدل و بارانی و برف کمی است و میانگین دمای ژانویه 39 درجه فارنهایت (4 درجه سانتی گراد) است. تابستانها خشک و گرم هستند و میانگین دمای جولای 75 درجه فارنهایت (24 درجه سانتی گراد) است.

اوکراین

پوشش گیاهی و جانوری

اگرچه بیشتر پوشش گیاهی اصلی اوکراین برای کشت پاکسازی شده است ، اما سه منطقه اصلی پوشش گیاهی طبیعی هنوز قابل تشخیص است. از شمال به جنوب ، آنها Polissya (جنگل و باتلاق) ، جنگل-استپ و استپ هستند. منطقه Polissya در شمال غربی و شمالی قرار دارد. بیش از یک سوم مساحت آن-حدود 44000 مایل مربع (114000 کیلومتر مربع)-زمین قابل کشت است.

تقریباً یک چهارم آن با جنگل های مخلوط شامل بلوط ، نارون ، توس ، ممرز ، خاکستر ، افرا ، کاج ، چوب کوهی ، توسکا ، صنوبر ، بید و راش پوشیده شده است. حدود 5 درصد آن را تپه زار ، بخش قابل توجهی را مرداب و دره های رودخانه ها دشت های سیلابی است. Polissya شامل جنوبی ترین قسمتهای باتلاق Pripet است و اوکراین تلاشهای زیادی را برای تخلیه این مردابها و پس گرفتن زمین برای کشاورزی انجام داده است.

در جنوب ، نزدیک دریای سیاه ، دریای آزوف و کوههای کریمه ، استپ جنگلی به منطقه استپی می پیوندد که مساحت آن حدود 89000 مایل مربع (231000 کیلومتر مربع) است. بسیاری از دشتهای مسطح و بدون درخت در این منطقه در حال کشت هستند ، اگرچه بارش کم سالانه و تابستانهای گرم آبیاری اضافی را ضروری می کند. بقایای پوشش گیاهی طبیعی استپ ، از جمله علفزار و پرهای مشخص آن ، در ذخایر طبیعی محافظت می شود.

سایر مناطق طبیعی در نزدیکی مرزهای کشور یافت می شوند. بیشتر جنگل های غنی کشور در منطقه کارپات در غرب اوکراین است. دامنه های پایین کوه با جنگل های مختلط و دامنه های میانی با جنگل های کاج پوشیده شده است. اینها جای خود را به مراتع آلپ در ارتفاعات بالاتر می دهند. در امتداد سواحل جنوبی شبه جزیره کریمه ، یک نوار باریک از زمین ، تنها 10 مایل (10 کیلومتر) عرض ، یک منطقه طبیعی منحصر به فرد را تشکیل می دهد که در آن علف ها و درختچه های برگریز و همیشه سبز رشد می کنند. 

زندگی جانوری اوکراین متنوع است و حدود 350 گونه پرنده ، بیش از 100 گونه پستاندار و بیش از 200 گونه ماهی دارد. شایع ترین شکارچیان گرگ ها ، روباه ها ، گربه های وحشی و مورچه ها هستند ، در حالی که حیوانات سمی شامل گوزن ، خوک وحشی و گاهی گوزن و موفلون (گونه ای از گوسفند وحشی) هستند. 

طیف گسترده ای از جوندگان شامل گوفر ، همستر ، جربا و موش صحرایی است. گونه های عمده پرندگان عبارتند از: گوزن سیاه و فندقی ، جغد ، مرغ دریایی و کبک و بسیاری از پرندگان مهاجر مانند غازهای وحشی ، اردک ها و لک لک ها. از جمله ماهی ها می توان به کپور ، ماهی کپور ، ماهی سنجد ، ماهیان خاویاری ، ماهیان خاویاری و استرلت اشاره کرد. حیات وحش معرفی شده و به خوبی سازگار شده است شامل مشک ، راکون ، بیور ، نوتاس و روباه نقره است.

طبیعت و ذخایر بی شمار بازی نشان دهنده تعهد اوکراین به حفظ میراث بیولوژیکی آن است. اولین ذخیره گاه طبیعی کشور ، Askaniya-Nova ، به عنوان پناهگاه خصوصی حیات وحش در سال 1875 آغاز شد. امروزه از بخشی از استپ بکر محافظت می کند. حدود 40 پستاندار مختلف ، از جمله اسب وحشی و اسب پرژوالسکی ، به عنوان بخشی از برنامه موفق پرورش گونه های در معرض خطر در آنجا معرفی شده اند.

شترمرغ ها نیز با موفقیت معرفی شده اند. بخشهای جداگانه ذخیره استپ اوکراین نیز انواع مختلف استپ را حفظ می کند. منطقه حفاظت شده دریای سیاه بسیاری از گونه های پرندگان آبزی را پناه می دهد و تنها محل پرورش اوکراین مرغ دریای مدیترانه ای (Larus melanocephalus) است. 

همچنین ذخیره دریای مراتع دانوب در دریای سیاه واقع شده است و از جانوران جزر و مد رودخانه دانوب محافظت می کند. سایر ذخایر اوکراین بخشهایی از جنگلهای استپی جنگلی ، مردابها و جنگلهای Polissya و کوهها و سواحل صخره ای کریمه را حفظ می کند.

در دوره اتحاد جماهیر شوروی ، صنعتی شدن سریع ، کشاورزی فشرده و عدم کنترل آلودگی م combinedثر برای تخریب جدی محیط زیست در اوکراین. برخی از آلوده ترین مناطق جهان در حال حاضر در آنجا یافت می شوند. صنایع زغال سنگ سوز شرق اوکراین که میزان زیادی دی اکسید گوگرد ، هیدروکربن و گرد و غبار ساطع می کنند ، آلودگی شدید هوا را در سراسر منطقه ایجاد کرده است.

کیفیت هوا به ویژه در شهرهای دنیپروپتروسک ، کریوی ری ، و زاپوریژژیا ضعیف است. شهرهای سبک صنعتی در غرب ، مانند Uzhhorod و Khmelnytskyy ، با آلودگی هوا ناشی از رواج خودروهای ناکارآمد روبرو هستند. رودخانه های اصلی ، از جمله دنیپر ، دنیستر ، اینهول و دونتس ، با کودهای شیمیایی و سموم دفع آفات کشاورزی و فاضلابهای تصفیه نشده یا تصفیه نشده به شدت آلوده شده اند. 

آلودگی آب ساحلی در دریای آزوف و دریای سیاه بسته شدن سواحل را ضروری کرده و منجر به کاهش چشمگیر صید ماهی شده است. جریان آب شیرین به دریای آزوف تا حد زیادی برای اهداف آبیاری تغییر مسیر داده و منجر به افزایش شدید شوری شده است.

حادثه 1986 در نیروگاه هسته ای چرنوبیل مشکلات شدید زیست محیطی را در شمال غربی اوکراین ایجاد کرد. مناطق وسیعی از زمین توسط ایزوتوپهای خطرناک کوتاه و طولانی رادیواکتیو ، به ویژه استرانسیوم -90 آلوده شده است ، که می تواند کلسیم موجود در غذاها را جایگزین کرده و در استخوان ها و دندان ها متمرکز شود. اراضی کشاورزی آلوده در نزدیکی چرنوبیل برای هزاران سال ناامن خواهند بود ، اگرچه برخی از این مناطق همچنان تحت اشغال و کشاورزی قرار دارند. چندین هزار مرگ زودرس بر اثر سرطان در درازمدت پیش بینی می شود.

اوکراین

جمعیت و قومیت ها 

هنگامی که اوکراین بخشی از اتحاد جماهیر شوروی بود ، سیاست مهاجرت روسیه و مهاجرت به خارج از اوکراین در حال اجرا بود و سهم اوکراینی های قومی از جمعیت اوکراین از 77 درصد در سال 1959 به 73 درصد در سال 1991 کاهش یافت. این روند پس از استقلال کشور برعکس شد و در اواخر قرن 21 ، اوکراینی های قومی بیش از سه چهارم جمعیت را تشکیل می دادند.

روسها همچنان بزرگترین اقلیت هستند ، اگرچه اکنون کمتر از یک پنجم جمعیت را تشکیل می دهند. بقیه جمعیت شامل بلاروس ، مولداوی ، بلغاری ، لهستانی ، مجارستانی ، رومانیایی ، رومی (کولی) و گروه های دیگر است. تاتارهای کریمه ، که در سال 1944 به اجبار به ازبکستان و دیگر جمهوری های آسیای میانه تبعید شدند ، در سال 1989 شروع به بازگشت گسترده به کریمه کردند. 

در اوایل قرن 21 آنها یکی از بزرگترین گروههای اقلیت غیرروس را تشکیل می دادند. در مارس 2014 روسیه کریمه را به زور ضمیمه کرد ، اقدامی که توسط جامعه بین المللی محکوم شد و گروه های حقوق بشری متعاقباً مجموعه ای از اقدامات سرکوبگرانه ای را که توسط مقامات روسیه علیه تاتارهای کریمه انجام شده بود ، ثبت کردند.

از لحاظ تاریخی ، اوکراین دارای جمعیت بزرگ یهودی و لهستانی بود ، به ویژه در منطقه کرانه راست (غرب رودخانه دنیپر). در حقیقت ، در اواخر قرن 19 کمی بیش از یک چهارم جمعیت یهودیان جهان (تخمین زده می شود 10 میلیون نفر) در قلمرو قومی اوکراین زندگی می کردند. این جمعیت عمدتا ییدیش زبان به دلیل مهاجرت در اواخر قرن 19 و اوایل قرن 20 و ویرانی هولوکاست بسیار کاهش یافت.

در اواخر دهه 1980 و اوایل دهه 90 ، تعداد زیادی از یهودیان باقی مانده اوکراین ، عمدتا به اسرائیل مهاجرت کردند. در آغاز قرن 21 ، چند صد هزار یهودی باقی مانده در اوکراین کمتر از 1 درصد از جمعیت اوکراین را تشکیل می دادند. اکثر اقلیت بزرگ لهستانی اوکراین پس از جنگ جهانی دوم در لهستان مستقر شدند و بخشی از طرح شوروی برای سازگاری قومی با مرزهای سرزمینی بود. کمتر از 150،000 لهستانی قومی در ابتدای قرن 21 در اوکراین باقی ماندند.

بیش از دو سوم جمعیت در مناطق شهری زندگی می کنند. تراکم جمعیت بالا در جنوب شرقی و جنوب مرکزی اوکراین ، در مناطق بسیار صنعتی حوزه دونتس و خلیج دنیپر و همچنین مناطق ساحلی در امتداد دریای سیاه و دریای آزوف رخ می دهد. بخشهایی از غرب اوکراین و منطقه کیف نیز متراکم هستند. علاوه بر پایتخت ، شهرهای بزرگ اوکراین شامل خارکف ، دنیپروپتروسک ، دونتسک ، اودسا ، زاپوریژژیا ، لووف و کریوی ری است.

از جمعیت روستایی ، بیش از نیمی در روستاهای بزرگ (1000 تا 5000 نفر) یافت می شود و اکثر این افراد در اقتصاد روستایی مبتنی بر کشاورزی مشغول به کار هستند. بیشترین تراکم جمعیت روستایی در کمربند وسیع استپی جنگلی که از شرق به غرب در مرکز اوکراین امتداد دارد ، یافت می شود ، جایی که خاکهای بسیار حاصلخیز و شرایط آب و هوایی متعادل برای کشاورزی مطلوب ترین است.

جمعیت اوکراین در طول دوران اتحاد جماهیر شوروی به طور پیوسته افزایش یافت و با انتقال این کشور به استقلال به بیش از 50 میلیون نفر رسید. با این حال ، نرخ زاد و ولد پایین ، همراه با افزایش جمعیت و نرخ پایین مهاجرت به این کشور ، باعث کاهش شدید جمعیت شد که تا قرن 21 ادامه یافت. میلیون ها اوکراینی – به ویژه آنهایی که از قسمت غربی کشور بودند – در خارج از کشور به دنبال کار بودند و تا سال 2010 تقریباً از هر 7 اوکراینی یک نفر برای کار در خارج از کشور اقامت داشت.

این مهاجران کارگر اغلب در روسیه و اتحادیه اروپا به دنبال کار بودند و عمدتا در زمینه های ساختمانی و خدمات خانگی اشتغال پیدا کردند. سیاست گذاران اوکراینی با آگاهی از خسارت خالص کارگران اوکراین به دلیل مهاجرت و نرخ باروری که بسیار کمتر از سطح جایگزینی بود ، باری را که بر دوش سیستم بازنشستگی سالمندی این کشور قرار می گیرد ، تشخیص دادند. 

در سال 2011 ، سن بازنشستگی مردان از 60 به 62 سال و سن بازنشستگی زنان از 55 به 60 افزایش یافت. در سال 2017 تخمین زده شد که حداقل 1.5 میلیون اوکراینی به دلیل الحاق اجباری کریمه به روسیه در سال 2014 و در جریان آن آواره شده اند. درگیری بین نیروهای اوکراینی و جدایی طلبان تحت حمایت روسیه در جنوب شرقی اوکراین.

اوکراین

زبان

اکثریت قریب به اتفاق مردم اوکراین به زبان اوکراینی صحبت می کنند که با حروف الفبا سیریلیک نوشته شده است. این زبان – متعلق به روسی و بلاروسی به شاخه اسلاوی شرقی از خانواده زبان اسلاوی – ارتباط تنگاتنگی با روسی دارد ، اما شباهت های متمایزی با زبان لهستانی دارد. تعداد قابل توجهی از مردم این کشور به لهستانی ، ییدیش ، روسین ، بلاروس ، رومانیایی یا مولداوی ، بلغاری ، ترکی کریمه ای یا مجارستانی صحبت می کنند.

زبان روسی مهمترین زبان اقلیت است. در دوران حکومت روسیه شاهنشاهی و در زمان اتحاد جماهیر شوروی ، زبان روسی زبان مشترک مدیریت دولتی و زندگی عمومی در اوکراین بود. اگرچه اوکراین در دهه بعد از انقلاب 1917 دارای موقعیت برابر با زبان روسی بود ، اما در دهه 1930 تلاش هماهنگ برای روسی سازی در حال انجام بود. 

در سال 1989 ، زبان اوکراینی بار دیگر تبدیل به زبان رسمی این کشور شد و وضعیت آن به عنوان تنها زبان رسمی در قانون اساسی اوکراین در 1996 تأیید شد. در سال 2012 قانونی تصویب شد که به مقامات محلی قدرت اعطای وضعیت رسمی به زبانهای اقلیت را می داد. اگرچه اوکراینی به عنوان زبان رسمی این کشور مورد تأیید قرار گرفت ، اما مدیران منطقه ای می توانند تجارت رسمی خود را به زبان رایج منطقه انتخاب کنند. 

در کریمه ، که دارای وضعیت خودمختاری در داخل اوکراین است و در آنجا اکثریت روسی زبان وجود دارد ، زبانهای روسی و تاتاری کریمه زبانهای رسمی هستند. علاوه بر این ، مدارس ابتدایی و متوسطه که از زبان روسی به عنوان زبان آموزش استفاده می کنند ، هنوز در حوضه دونتس و سایر مناطق دارای اقلیت های بزرگ روس غالب هستند. پارلمان اوکراین در فوریه 2014 ، پس از برکناری رئیس جمهور طرفدار روسیه ، قانون زبان اقلیت را لغو کرد. ویکتور یانوکوویچ ، اما موقت Pres. الکساندر تورچینوف از امضای این لایحه به قانون خودداری کرد.

اقتصاد

ناحیه اقتصادی کناره رود دنپر یکی از بزرگترین ناحیه ها بوده که نقش اصلی را در اقتصاد صنایع سنگین دارا بوده و شامل معادن و صنایع فلزی می باشد. ناحیه جنوب غربی دارای صنایع غذائی پیشرفته، ماشین سازی، صنایع شیمیایی، صنایع چوب و لوازم و مصالح ساختمانی می باشد.اوکراین یک کشور کشاورزی-صنعتی است. دارای رشته های صنایع سبک و سنگین، صنایع غذائی، کشاورزی و دامپروری پیشرفته، صنایع ساختمانی بزرگ و شبکه حمل و نقل مدرن می باشد.

اقتصاد مدرن اوکراین به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از اقتصاد بزرگتر اتحاد جماهیر شوروی توسعه یافت. در حالی که سهم کوچکتر (16 درصد در دهه 1980) از صندوق های سرمایه گذاری اتحاد جماهیر شوروی و تولید نسبت بیشتری از کالاها با قیمت تعیین شده پایین تر ، اوکراین توانست سهم بیشتری از کل تولیدات صنعتی (17 درصد) و به ویژه بخش کشاورزی (21 درصد) اقتصاد شوروی. در واقع ، انتقال مستقیم ثروت از اوکراین ، معادل یک پنجم درآمد ملی آن ، به تأمین مالی توسعه اقتصادی در سایر مناطق اتحاد جماهیر شوروی ، به ویژه روسیه و قزاقستان کمک کرد.

اما در اواخر دوره اتحاد جماهیر شوروی ، اقتصاد اوکراین تحت فشار شدید بود و در اوایل دوران استقلال به شدت منقبض شد. دوره تورم شدید ارز در اوایل دهه 1990 سختی زیادی را برای اکثر مردم به ارمغان آورد. علیرغم امیدهای اولیه مبنی بر اینکه استقلال اقتصادی اوکراین – با پایان یافتن انتقال وجوه و منابع به دیگر مناطق اتحاد جماهیر شوروی – از کاهش اقتصاد و سطح زندگی جلوگیری می کند ، اوکراین وارد دوره سقوط شدید اقتصادی شد. 

زندگی روزمره در اوکراین ، به ویژه برای کسانی که با درآمد ثابت زندگی می کنند ، به یک مشکل تبدیل شد ، زیرا قیمت ها به شدت افزایش یافت. شهروندان به طرق مختلف جبران می کردند: بیش از نیمی از غذای خود را تولید می کردند ، کارگران اغلب دو یا سه شغل داشتند و بسیاری از آنها نیازهای اساسی خود را از طریق رونق اقتصاد مبادله تامین می کردند. 

تا سال 1996 اوکراین به یک اندازه ثبات اقتصادی دست یافته بود. تورم به سطوح قابل کنترل کاهش یافت و کاهش اقتصاد به میزان قابل توجهی کاهش یافت. در آغاز قرن بیست و یکم ، اقتصاد بالاخره شروع به رشد کرد ، حداقل تا حدی در نتیجه افزایش روابط با روسیه. 

در اوایل قرن 21 بسیاری از جوانان اوکراینی ، به ویژه ساکنان مناطق روستایی غرب کشور ، به دنبال فرصت های شغلی در خارج از کشور بودند. اگرچه چنین مهاجرت هایی گاهی اوقات منجر به کمبود نیروی کار در داخل اوکراین می شد ، اما حواله های خارج از کشور اوکراین حدود 4 درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور (GDP) را تشکیل می داد.

در نتیجه بحران سیاسی که باعث سقوط دولت جمهوری خواهان طرفدار روسیه شد ، اقتصاد در سال 2014 به شدت منقبض شد. ویکتور یانوکوویچ روسیه با برچیدن غیرقانونی کریمه و دامن زدن به شورش در جنوب شرقی اوکراین به برکناری یانوکوویچ پاسخ داد. آتش بس بین دولت اوکراین و نیروهای تحت حمایت روسیه در فوریه 2015 وضعیت درگیری منجمد را ایجاد کرد و خشونت های جاری زندگی روزمره را در پربازده ترین منطقه صنعتی اوکراین در هم شکست.

تا حدودی به دلیل خاک غنی و آب و هوای مطلوب ، تولید محصولات اوکراین بسیار توسعه یافته است. تولید غلات و سیب زمینی آن در اروپا از بالاترین میزان است و یکی از بزرگترین تولید کنندگان چغندر قند و روغن آفتابگردان در جهان است. بخش دامداری اوکراین از بخش کشاورزی عقب است ، اما کل تولید آن هنوز به طور قابل توجهی بیشتر از سایر کشورهای اروپایی است.

مقدار قابل توجهی از خاکهای سیاه جهان در منطقه جنگلی و استپی اوکراین یافت می شود. این خاکها به طور استثنایی برای کشت چغندرقند ، محصول مهم صنعتی و گندم مناسب هستند. علاوه بر گندم (تقریباً همه آن کاشته شده) ، اوکراین غلات مانند جو (بیشتر برای خوراک دام) ، ذرت (ذرت ، برای خوراک) ، غلات حبوباتی (همچنین خوراک) ، جو ، چاودار ، ارزن ، گندم سیاه و برنج تولید می کند. (آبیاری شده ، در کریمه). سیب زمینی یک محصول عمده در مناطق سردتر در شمال و کوهپایه کارپات است. تخمه آفتابگردان ، محصول اصلی روغن ، بیشتر در منطقه استپی رایج است ، جایی که دانه های کرچک ، خردل ، کلزا ، کتان ، شاهدانه و خشخاش نیز برای روغن کاشته می شوند. 

در استپ های جنوبی ، به ویژه در مواردی که از آبیاری استفاده می شود ، گوجه فرنگی ، فلفل و خربزه نیز رشد می کنند. پرورش کامیون یا باغبانی در بازار به ویژه در حومه شهرهای بزرگی مانند کیف ، خارکف ، دنیپروپتروفسک ، زاپوریژژیا و حومه حوضه دونتس قابل توجه است. میوه در سراسر اوکراین ، به ویژه در جنگل استپ ، Transcarpathia (در جنوب غربی اوکراین) و به ویژه کریمه کاشته می شود. تاکستان در قسمت جنوبی اوکراین ، به ویژه در Transcarpathia و کریمه رایج است.

گاو و خوک در سراسر اوکراین پرورش داده می شود. غلظت گله های لبنی در درجه اول در جنگل-استپ ، به ویژه در مجاورت شهرهای بزرگ رخ می دهد ، در حالی که گاوهای گوشتی بیشتر در مناطق مراتع طبیعی و مزارع یونجه ، مانند پولیسا و کوهپایه های کارپات ، رایج هستند. گوسفند و بز در کوههای کارپات و در قسمتهایی از استپ جنوبی و کریمه پرورش داده می شوند. مرغها ، غازها و بوقلمونها در سراسر اوکراین برای تولید گوشت و تخم مرغ نگهداری می شوند ، اما عملیات بزرگ گوشتی و تخم گذاری در نزدیکی شهرهای بزرگ متمرکز است. زنبورها در همه نقاط اوکراین برای گرده افشانی و تولید عسل و موم نگهداری می شوند. پرورش کرم ابریشم در Transcarpathia رخ می دهد.

درحالی که تولید محصولات زراعی و دامداری و طیور وسیع در مزارع جمعی و دولتی در دوره شوروی توسعه یافته بود ، باغداری در مقیاس کوچک ، پرورش میوه و پرورش دام به طور سنتی توسط خانوارهای خصوصی انجام می شد. با تجدید ساختار کشاورزی توسط میخائیل گورباچف ​​، رهبر اتحاد جماهیر شوروی در اواخر دهه 1980 ، زمینهای کوچک خصوصی اجازه گسترش پیدا کرد ، در حالی که مزارع جمعی و دولتی مجاز به بازسازی مجدد بر اساس کشاورزی قراردادی گروهی یا خانوادگی بودند. از زمان استقلال ، هدف اعلام شده دولت اوکراین ایجاد خصوصی سازی تدریجی کشاورزی بوده است ، اما زیرساخت های کشاورزی ، که در اطراف مزارع جمعی و دولتی توسعه یافته است ، تبدیل را دشوار و پرهزینه کرده است. 

در دسامبر 1999 سیستم مزرعه جمعی با فرمان ریاست جمهوری لغو شد و اصلاحات ارضی همچنان مورد توجه رهبران بعدی قرار گرفت. یکی از جنبه های تفرقه افکنانه خصوصی سازی ، پیشنهاد فروش زمین های کشاورزی بود. این عمل ، که در سال 1992 توسط قانون ممنوع شده بود ، توسط بسیاری به عنوان گامی مهم در آزادسازی بخش کشاورزی تلقی شد.

اکثر مناطق جنگلی اوکراین توسط آژانس منابع جنگلی دولتی اداره می شود. اگرچه تلاش ها برای بهبود ذخایر رو به رشد این کشور با آلودگی ناشی از حادثه چرنوبیل در سال 1986 مانع شد ، اما مناطق جنگلی اقتصادی مولد اوکراین در سالهای پس از استقلال و در اوایل قرن 21 گسترش چشمگیری یافت. خورهای دریای سیاه و دریای آزوف مناطق اصلی ماهیگیری اوکراین هستند. از جمله رودخانه های عمده ماهیگیری می توان به دنیپر ، دانوب ، دنیستر ، بوه جنوبی و دونتس اشاره کرد. صید ماهی به دلیل آلودگی شدید کاهش یافته است.

اوکراین دارای منابع معدنی بسیار غنی و مکمل در غلظت های بالا و مجاورت نزدیک به یکدیگر است. ذخایر غنی سنگ آهن واقع در مجاورت Kryvyy Rih ، Kremenchuk ، Bilozerka ، Mariupol و Kerch اساس صنعت بزرگ آهن و فولاد اوکراین را تشکیل می دهند. یکی از غنی ترین مناطق سنگ معدن حاوی منگنز در جهان در نزدیکی نیکوپول واقع شده است. ذغال سنگ قیر و آنتراسیت مورد استفاده برای کک در حوضه Donets استخراج می شود.

انرژی برای نیروگاههای حرارتی با استفاده از ذخایر بزرگ زغال سنگ قهوه ای موجود در حوضه رودخانه دنیپر (شمال Kryvyy Rih) و ذخایر زغال سنگ قیر در حوضه Lviv-Volyn به دست می آید. معادن زغال سنگ اوکراین یکی از عمیق ترین معادن اروپا است. بسیاری از آنها خطرناک تلقی می شوند زیرا عمق آنها به افزایش سطح متان کمک می کند. انفجارهای مربوط به متان باعث کشته شدن تعداد زیادی از معدنچیان اوکراینی شد. 

 اوکراین همچنین دارای ذخایر مهمی از سنگ معدن تیتانیوم ، بوکسیت ، نفلین (منبع سودا) ، آلونیت (منبع پتاسیم) و جیوه (سینابار یا سولفید جیوه) است. یک رسوب بزرگ ازوکریت (موم پارافین طبیعی) در نزدیکی شهر بوریسلاو ایجاد می شود. Subcarpathia دارای ذخایر نمک پتاسیم است ، و Subcarpathia و حوضه Donets دارای ذخایر زیادی از سنگ نمک هستند. برخی از فسفوریت ها و گوگرد طبیعی در اوکراین یافت می شود. 

سه ناحیه اصلی تولید گاز طبیعی و نفت در اوکراین عبارتند از منطقه Subcarpathian ، که از اواخر قرن 19 تا اوایل قرن 20 مورد بهره برداری قرار گرفت و مناطق دنیپر-دونتس و کریمه ، که هر دو از زمان جنگ جهانی دوم توسعه یافته اند. پس از جنگ جهانی دوم ، استخراج گاز طبیعی در اوکراین تا جایی افزایش یافت که یک سوم کل تولید اتحاد جماهیر شوروی را در اوایل دهه 1960 تشکیل داد. با این حال ، تولید گاز طبیعی پس از 1975 کاهش یافت و الگوی مشابهی از رشد و فرسودگی با نفت اوکراین رخ داد و در نهایت این جمهوری را وارد کننده خالص این سوخت ها کرد.

تاریخ

در قرون 9 الی 12 قسمت اعظم اوکراین در انحصار مردم کیف- روس ها (نژادی از اسلاویانها) بوده است. در قرن 15 مردم اوکراین گرد هم آمدند وبه یک همبستگی رسیدند. در طی این سالها اوکراینی ها با تجاوز لهستانی ها، لیتوانی ها و ترکهای ترکیه به مبارزه پرداختند.
مبارزه آزادیبخش اوکراین در سال های 1648- 1654 به اتحاد با روسیه انجامید. در نیمه دوم قرن 18 جنوب اوکراین از زیر استعمار ترکها رهایی یافت و در سال 1917 حکومت شوروی تاسیس شد. در سال1922 اوکراین به عضویت اتحاد جماهیر شوروی در آمد. اوکراین دارای حاکمیت مستقل بوده و از تاریخ 24 اوت سال 1991 به استقلال رسید.

مذهب

تا سال 988 میلادی ساکنین اوکراینی فعلی نیز به مانند بسیاری از مردم اروپا بت پرست بودند ولی با پذیرش آئین مسیحیت از سوی پرنس ولادیمیر این کشور نیز مسیحی شد. در سال 1054 به دنبال تکفیر متقابل پاپ روم و پاتریاک بیزانس مذهب ارتدوکس توسط پاتریاک بیزانس بهوجود آمد و کشور های زیادی از جمله دولت شهر روس کیف (اوکراین، روسیه و بلاروس) ارتدوکس گردیدند و به همین دلیل بیشتر مردم اوکراین تابع کلیسای ارتدوکس بوده و اقلیتی تابع کلیسای کاتولیک می باشند که بیشتر ساکن نواحی غرب اوکراین نواحی غرب اوکراین هستند. علاوه بر ارتدوکسها و کاتولیک ها، پیروان مذهب پروتستان و برخی فرقمسیحی نیز در اوکراین وجود دارند. یهودیان هم دارای کنیسه های مختلف هستند (در کیف 2 کنیسه) که مراسم مذهبی خود را انجام می دهند.

دین غالب در اوکراین ، که تقریباً نیمی از مردم به آن عمل می کنند ، ارتدوکس شرقی است. از نظر تاریخی ، اکثر پیروان متعلق به کلیسای ارتدکس اوکراین – پدرسالاری کیف بودند ، اگرچه کلیسای ارتدکس اوکراین – پدرسالار مسکو نیز مهم بود. تعداد کمی از مسیحیان ارتدوکس متعلق به کلیسای ارتدکس خودکفال اوکراین بودند.

در ژانویه 2019 کلیسای ایلخانی کیف و خودکفال در یک کلیسا به عنوان کلیسای ارتدکس اوکراین ادغام شدند. در ایجاد کلیسای جدید ، پدرسالار جهانی بارتولوم اول ، استقلال جامعه ارتدوکس اوکراین را که از سال 1686 تحت قلمرو پدرسالاری مسکو بود ، رسمی کرد. در غرب اوکراین ، کلیسای کاتولیک یونانی اوکراین غالب است. ادیان اقلیت شامل پروتستانیسم ، کاتولیک رومی ، اسلام (که عمدتا توسط تاتارهای کریمه انجام می شد) و یهودیت بود. بیش از دو پنجم اوکراینی ها مذهبی نیستند.

از دوران ماقبل تاریخ ، الگوهای مهاجرت و سکونت در سرزمین های اوکراین کنونی به طور اساسی در امتداد سه منطقه جغرافیایی متفاوت بوده است. سواحل دریای سیاه برای قرن ها در حوزه قدرت های دریایی مدیترانه معاصر بود. استپ باز ، که از شرق در سرتاسر جنوب اوکراین و به طرف دهانه رود دانوب قیف می گذارد ، دروازه ای طبیعی برای امواج پیاپی سواران عشایری از آسیای مرکزی به اروپا بود.

کمربند جنگلی-استپی و جنگلی شمال مرکزی و غربی اوکراین از جمعیت کشاورزی حمایت می کرد (مهمترین آنها فرهنگ تریپلیا در اواسط هزاره های پنجم تا سوم پیش از میلاد) ، که از طریق آبراهه ها به شمال و مرکز اروپا متصل می شوند. مناطق باتلاقی این مناطق مناطق مکرر درگیری نظامی و انتقال فرهنگی بودند. از قرن 7 تا 6 قبل از میلاد ، مستعمرات متعدد یونانی در سواحل شمالی دریای سیاه ، در شبه جزیره کریمه و در امتداد دریای آزوف تأسیس شد. 

این پاسگاههای هلنی بعداً تحت سلطه امپراتوری روم قرار گرفتند (به تمدن یونان باستان مراجعه کنید ؛ روم باستان). در طول هزاره اول قبل از میلاد ، مناطق استپی به طور پی در پی توسط کیمری ها ، سکاها و سرمات ها اشغال شد. این اقوام ، همه موجودی ایران ، روابط تجاری و فرهنگی با مستعمرات یونان داشتند.

مناطق گردشگری کشور اوکراین:

مادر سرزمین کی یف
پیروهیو (pyrohiv)
کلیسای جامع سوفیا (st sophia”s cathedral )
دروازه طلایی (golden gate)
موزه حمل و نقل هوایی دولتی (state aviation museum)
موزه پیسانکا (pysanka museum)
قلعه اولسکو (olesko castle)
میدان مارکت (market square)

ارسال 70%کل هزینه تور اکراین زمان رزرواسیون ضروری و در غیر اینصورت رزرو ارسالی تأیید نمی باشد.

رزروبلیط ارزان و آنلاین کیف از اپ آسمان پر ستاره پرشیا
دیدنی های اکراین
هتل های اکراین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

اطلاعات

  • انتشار در: ۲۷ تیر ۱۳۹۵ ,
  • نویسنده: فربد اکوان
  • زمان مطالعه: 25 دقیقه
  • لینک کوتاه مطلب : https://www.apstour.com/?p=9402

برچسب ها

شبکه های اجتماعی ما

تماس با آژانس

02122887100

پشتیبانی 24 ساعته